Posts tonen met het label Arie en Ingrid Camper Amerika. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Arie en Ingrid Camper Amerika. Alle posts tonen

donderdag 23 februari 2017

Key West - Miami

In Florida zijn de verschillen groot. De winter is aangenaam. In de zomer moet je er niet zijn , want dan is het bloedheet  en vochtig. De kusten in het zuiden. Het binnenland is rustig, heeft prachtige natuur met veel meren. 
We komen door het centrum van Miami, hypermodern. We zien vier cruiseschepen op rij als we over steken naar Miami Beach en bezien vanuit onze cabine de drukte op Ocean Drive. Tussen Miami en Fort Lauderdale is de kust volgenouwd. Resorts, luxe hotels en jachthavens bepalen het beeld. Er worden tuinen aangelegd bij nieuwe projecten en men plant er direct grote volwassen palmbomen. En en passant zien we ook nog de Trump International Beach Resort op Sunny Isles Beach.
We zijn toe aan een stukje rust en trekken het binnenland in richting Lake Okeechobee. We rijden door enorme gebieden waar suikerriet wordt verbouwd, met Clewiston, de 'sweetest city of America'. Uiteindelijk belanden we op de campground van de Depuis Wildlife Management Area. We hadden ons van te voren via internet moeten aanmelden. Hebben we niet gedaan. Maar de host is vriendelijk en ter plekke vullen we een formulier in. Vervolgens mogen we op deze mooie plek midden in de natuur, met water en een dumpstation, zo lang blijven als we willen.

vrijdag 15 april 2016

Lake Havasu - Grand Canyon


Lake Havasu – Grand Canyon

Lake Havasu is een afgedamd gedeelte van de Colorado River. Robert McCulloch, een ondernemer, kocht eind jaren zestig London Bridge van de City of London, liet hem ontmantelen en in Lake Havasu City weer steen voor steen opbouwen over een speciaal gegraven kanaal. Bij de brug kwam een hotel in Engelse sfeer met pubs en een brouwerij: The English Village. En jawel, het werd een toeristische trekpleister. Het is een vreemde gewaarwording om over deze typisch Engelse brug te lopen,met de originele bronzen lantaarns en naamsaanduidingen zoals je die overal in Londen tegenkomt. Op het eiland dat ontstond door het graven van het kanaal zijn hotels, speeltuinen, een strand, een jachthaven en een wandelboulevard met uitzicht op het meer. We lopen door deze subtropische oase met geurende oleanders en palmbomen.

De volgende dag rijden we over de Interstate 40 verder riching het oosten. De woestijn verrast steeds weer met zijn schakeringen: rood, bruin, geel. De interstate stijgt en daalt. We passeren af en toe truck stops. Je kunt er tanken, eten kopen, internetten, naar de wc en douchen. Vaak zijn het enorme plaza’s, parkeerterreinen waar je ook kunt overnachten. De stoere trucks met de onverbiddelijke voorbumpers, de grote slaapcabines, ‘breathers’ en uitlaten boven de cabines worden bestuurd door mannen, vrouwen en echtparen. We zien ze bij Dunkin Donuts met eten naar buiten komen en hun veelal zware lijf de cabine inhijsen. Op naar de volgende bestemming.

Williams is onze laatste stop voor Grand Canyon. Hier ging Route 66 dwars doorheen en werd als laatste Interstate 40 omheen gelegd. Ze leven hier van de nostalgie met plenty ‘klassieke’ Route 66 hotels, motels en bars.




Bij Grand Canyon melden we ons optimistisch bij Mather Campground. In deze tijd van het jaar zullen ze wel een plekje hebben. Nee dus, no vacancies. Ingrid heeft ergens gelezen dat National Kaibab Forest net voor de ingang park mogelijkheden biedt om in de natuur te overnachten. Dispersed camping, verspreid kamperen. Dat blijkt te kunnen en zo slapen we twee nachten op een prachtige plek tussen de geurige naaldbomen terwijl we overdag Grand Canyon bezoeken.





Grand Canyon National Park. Een van de zeven wereldwonderen. Ontroerend mooi. We zijn er nu voor de twee keer en komen weer woorden tekort. Bij twee uitzichtpunten zien we bijbelteksten. Een ervan is: ‘Sing to God, sing praises to His name. Lift up a song to Him who rides upon the clouds; His name is the Lord, exult before Him. Ps 68:4.’ Op de eerste dag lopen we eerst een stuk de Canyon in via de South Kaibab Trail. Een belevenis! Daarna laten we ons langs de South Rim naar verschillende uitzichtspunten rijden door de gratis shuttle bus. Op de tweede dag rijden we zelf met de camper langs de Rim naar het oosten. We stoppen bij de uitzichtspunten, nemen onze tijd met een bak koffie met uitzicht op de Canyon. Wat wil een mens nog meer! We verlaten het park en rijden richting Flagstaff. Daar vinden we weer een plekje in het National Forest langs de hellingen van Arizona’s hoogste berg, Humphreys Peak. Aan de andere kant ligt de Snowbowl. Toen we de vorige keer hier waren hebben we in de sneeuw bij de skiliften gestaan. Gaan we nu niet doen.