Tampa - Fort Meyers

Het is zondag en we willen een kerkdienst bezoeken. Keuze te over. Nederlanders die we zijn, kijken we altijd eerst of er een Christian Reformed Church in de buurt is. Florida lijkt misschien niet voor de hand liggend - in eerste instantie denk je meer aan noordelijke staten en Canada - maar jawel, ook in Florida zijn ze te vinden. Waaronder een aantal gericht op Spaans sprekende immigranten. Op de website van de CRC valt te lezen dat er een in Brandon is. Dit ligt iets ten oosten van Tampa. Helaas, op zaterdag daar aangekomen, blijkt de kerk die wij op het oog hadden in Brandon in Manitoba, Canada, te zijn. Maar niet getreurd, in Brandon zijn we van harte welkom in Grace Bible Church, een kerk die staat in de 'reformed protestant tradition'. We horen een fijne preek over de gaven die God aan de leden van de gemeente geeft en maken een praatje met de pastor en verschillende gemeenteleden. 's Middags rijden we naar de Sunshine Skyway Bridge, genieten van het uitzicht op Tampa  Bay en brengen er de nacht door.

De volgende nacht staan we op een boondockingplek. We hebben ons al eerder aangemeld op de site Boondockers Welcome. Deze site is opgezet door Amerikanen die een camper hebben en elkaar een plek aanbieden op hun terrein. Zo is een wereldwijd netwerk ontstaan. Zelf hebben we ook onze thuislocatie aangeboden. In Punta Gorda zijn wij van harte welkom op het terrein van  Linda. We ontmoeten haar zelf niet, maar staan op een mooie plek bij een meerje.

We rijden dan naar Bradenton Beach, op een van de keys die je langs de kusten van Florida vindt. Keys zijn een soort waddeneilanden die zich als ketens aaneenrijgen. De vegetatie is (sub)tropisch, de stranden zijn wit en je vindt er pelikanen, zeekoeien, alligators enz. De keerzijde: juist de keys zijn het doelwit geworden van projectontwikkelaars met steeds meer hotels en resorts. De boekjes zeggen dat deze oorden paradijselijk zijn. En het moet gezegd, de villa's met de prachtige oprijlanen, omzoomd door weelderige palmen en fonteinen. Het is allemaal indrukwekkend. Maar we twijfelen of het nu smaakvol is of protserig. Maar ja, als je dan weer een beetje inland rijdt, zijn er ook stukken die bruinig en dor zijn. En dan zeg je weer, ze hebben er wel wat van gemaakt. Hoe dan ook Clearwater Beach en Bradenton met Longboat Beach zijn geliefde oorden voor veel Amerikanen, en tegenwoordig ook Europeanen. Vooral om er de winter door te brengen.

Bij Fort Meyers bezoeken we de eilanden Sanibel en Captiva, waar we lekker langs het strand schooieren, schelpen zoeken en een wandeling maken door het mangrovebos van de Wildlife Refuge. Voldaan strijken we neer langs de baai van Fort Myers en drinken en kopje koffie en een biertje terwijl de pelikanen voor ons in het water duiken en zo hun maaltje bij elkaar scharrelen.

Crystal River - Tampa

We willen manatees zien, nou dat hebben we... Een vriendelijke vrijwilliger rijdt ons met de antieke bus  van het gemeentehuis van Crystal River naar Three Sisters Springs naar de warmwaterbronnen. Tientallen zeekoeien liggen in in het azuurblauwe water niets te doen. Goedmoedige lobbesen die zich af en toe ook nog laten strelen door snorkelaars. Dit is de enige plek in Amerika waar dat kan.

's Middags gaan we weer naar Gulf Island Beach. We drinken wat, maken een praatje, genieten van het uizicht. Inmiddels zijn we in de 30 graden Celsius beland en is het koele zeewindje van de Golf van Mexico zeer welkom. De volgende dag naar Hudson, waar we ook een poosje naar het strand gaan. Een vriendelijke pompbediende geeft ons toestemming water te tanken en we kunnen weer een paar dagen vooruit. Maar goed ook, want richting Tampa wordt het drukker en langs de kust wordt elke plek geëxploiteerd en vindt dan maar eens een redelijke overnachtingsplek. En omdat we geen zin hebben in campings van 50 dollar per nacht, vaak ook langs drukke wegen, is het de kunst om toch dat ene plekje te vinden. Het blijkt niet zo moeilijk. Want als we Tampa Bay oversteken, komen we een prachtige Rest Area tegen, met security en al. Bedankt Florida voor deze prachtige overnachtingsplek. We genieten van een indrukwekkende zonsondergang en we slapen heerlijk, ook al omdat we tussen andere campers staan en niet tussen trucks met draaiende generatoren. 

Dat we lekker slapen komt ook omdat we bij Clearwater Beach een flinke wandeling over het strand hebben gemaakt en veel indrukken hebben opgedaan: enorme jachthavens, resorts en hotels. En dat allemaal in een weelderige subtropische omgeving.

De volgende dag verkennen we het centrum van Tampa en eten we in Ybor City een originele Cubaanse sandwich. Zo ervaren we twee werelden, de high rises van het moderne zakencentrum en de oude Cubaanse cultuur van het 100- jarige restaurant Columbia temidden van oude panden waar vroeger duizenden hun geld verdienden met het rollen van sigaren.

Voorthuizen-Crystal River (Florida)

Het is 30 januari 2017. We zitten heerlijk in het zonnetje op Ross Prairie Campground, Dunnellon, Fl. Het is nog maar drie dagen geleden dat we vertrokken met een paar graden boven nul. 

Wel een paar intensieve dagen achter de rug met een strakke agenda waarbij alles moet kloppen. Om 8.30 uur op de trein in Barneveld richting Schiphol. Van daar naar Washington DC - ijskoud daar, trouwens - waar we overstappen op een binnenlandse vlucht naar Atlanta. Bij aankomst in Atlanta pikken we de huurauto op en om 3.30 uur liggen we na een reis van 19 uur in ons hotel in bed. Moe, maar voldaan. 's Morgens in Peachtree City halen we de camper op. De camper staat aardig ingebouwd omdat er een paar carts voor staan. Maar na ons telefoontje komt Phil Prebor direct om ze weg te halen. Aardige kerel; hij wil tezijnertijd de camper eventueel van ons overnemen. De motor start direct. De huisaccu blijkt ook geladen en de koelkast doet het. En dat na 8 maanden stilstand. Dit geldt ook voor de generator. Aandachtspunt vorig jaar was een lekkage bij het doucheraam. Toen gerepareerd. Alles is nu kurkdroog! Met camper en auto gaan we terug naar het vliegveld waar we de auto inleveren. Op de rest area 'de-winterizen' en wassen we de camper en we tanken  water. Then we hit the road! De eerste nacht slapen we bij Walmart bij Macon. De volgende nacht bij Walmart, Valdosta. En dan nu op Ross Prairie Campground. Vandaag weer een strakblauwe lucht. Temperaturen boven de twintig graden. Vannacht zal het weer koud zijn, maar we hebben verwarming. Morgen op naar de manatees (zeekoeien) in Crystal River. Of misschien niet. Want het strakke van de eerste dagen hoeft niet meer. We zien wel.

 

---

San Francisco

Zondag gaan we naar de Community Bible Church. Een voormalige liquorstorage op een legerbasis van de marine die niet meer in gebruik is. Als we om half elf binnen komen zijn de leadsingers aan het oefenen.  De pastor en zijn vrouw heten ons van harte welkom. Zij zijn hier een jaar of tien geleden een gemeente begonnen. Om half twaalf beginnen we en er komen nog een paar mensen binnen. Totaal zijn we met een stuk of 25, een veelkleurig gezelschap.

Zondagmiddag doen we het rustig aan: we genieten van de vergezichten op de baai, de binnenkomende schepen in de haven van Oakland. Op de punt van het eiland heeft de Amerikaanse marine nog een paar havens in gebruik. Er liggen indrukwekkende bevoorradingsschepen en ook valt  hier de USS Hornet te bewonderen, Dit vliegdekschip werd in de Tweede Wereldoorlog in gebruik genomen. Ze diende in de Koreaanse Oorlog, de Vietnam Oorlog en speelde ook een rol in het Apollo programma toen astronauten terugkeerden van de maan.

Op maandag gaan we weer naar San Francisco. We willen wel eens weten hoe San Francisco voelt op de fiets. Het is een groene stad en ze promoten de fiets.. Dus steken we eerst weer met de ferry vanuit Oakland over naar Pier 41, dus bij Fisherman’s Wharf, en peddelen we met een rustig gangetje naar de Golden Gate Bridge. Vaak ligt deze brug gehuld in mist., zoals afgelopen zaterdag en gisteren. Vandaag hebben we geluk: een stralende dag. We fietsen de  2737,4 meter naar Marin County en weer terug. Cool. Vanaf Golden Gate benaderen we de stad vervolgens via het landschappelijke Presidio en het Golden Gate Park. Het zijn flinke afstanden en het is stijgen en dalen. Na de Panhandle maken we dankbaar gebruik van het nieuwe fietsnetwerk, de Wiggle, om via Market Street - de enige diagonale straat van de stad, de rest ligt in het bekende rechthoekige patroon - bij de City Hall en het Civic Center te komen. Dan is het in een klap terug naar de kade, nu de Ferry Building, waar de boot al op ons ligt te wachten. We zijn moe en voldaan.

USS Hornet

San Francisco, financieel district

Gezicht op San Francisco vanaf Golden Gate Bridge

Golden Gate Bridge

Precies in het midden

Strak blauw en nu geen mist

Cruise Terminal San Francisco

Voor de oversteek

Californië van Redwoods tot San Francisco

Avenue of the Giants

Na een aantal dagen rust hebben we zin om te vertrekken. We rijden richting kust en passeren de grens met Californië. Hier worden we gecontroleerd; dat is nog nooit gebeurd bij het passeren van een stateborder. Van vorig jaar weten we nog hoe streng ze kunnen zijn en we hebben die middag net flink wat fruit ingeslagen. De inspecteur wil zelfs de camper in om het citrusfruit te bekijken. Dat blijkt uit Amerika te komen en zo loopt het gelukkig met een sisser af.
Het begint weer te regenen. Ook als we op een camping in het bos zijn aangekomen blijft het regenen.
Als we de volgende dag wakker worden zien we wat blauwe lucht en komt de zon voorzichtig door. Gelukkig, want vandaag gaat de tocht door het Redwood National Park. Hoe dichter we bij de kust komen hoe blauwer de lucht wordt. Bij Crescent City maken we eerst een strandwandeling. We genieten van de lichaamsbeweging, de zon, het uitzicht en zien bruine pelikanen en zeeleeuwen die lui in het zonnetje liggen.
Daarna verder over de kustweg  door de Redwood bossen. Wat voel je je klein en nietig tussen deze oude woudreuzen van meer dan 100 meter hoog die 2000 jaar oud kunnen worden. Helaas is er nog maar 5% over van de oorspronkelijke bossen, de rest is gekapt.  Het is trouwens knap lastig ze op de foto te krijgen.
Woensdag verder naar het zuiden over de ‘Avenue of the Giants’, nog meer redwoods! En weer is het mooi weer. We maken een wandeling door het bos en zijn onder de indruk van de serene, je zou bijna zeggen gewijde sfeer: een ‘levende kathedraal’ die al eeuwen bestaat.

’Chandelier Tree’, een redwood waar je met een personenauto doorheen kunt rijden willen we ook wel even zien. Het blijkt passen en meten om er zonder ‘kleerscheuren’ doorheen te komen, maar het lukt. We wagen ons er maar niet aan met de camper ….
De donderdag gebruiken we om de nodige mijlen af te leggen om zodoende vrijdag niet te laat in San Francisco aan te komen  We rijden door een afwisselend ‘Toscane’- achtig landschap met wijngaarden zover het oog reikt; wine country. De temperaturen lopen hier, zo’n 1350 kilometer ten zuiden van Seattle, waar we de reis begonnen, aardig op.

Vrijdag zijn we bijtijds in San Francisco of beter gezegd: Oakland. Dit ligt aan de overkant van de baai. We hebben hier een plekje op een terrein bij een ‘gastheer’ met wie we via de site ‘Boondockers welcome’ vanuit Nederland contact hebben gelegd. We staan hier veilig, hebben stroom, water en internet en kunnen met de ferry naar San Francisco. We worden hartelijk ontvangen door Dan die zelf in een camper op het terrein woont. (vergelijk het met coachsurfen maar dan met campers) We gaan ‘s middags bij het water kijken en zien de skyline van San Francisco liggen, in de wolken.

Zaterdag gaan we met de ferry naar de overkant. De tocht op zich is al een belevenis met uitzicht op SF, de Bay Bridge, Alcatraz, de Golden Gate Bridge, schepen enz. De zon komt door en we beklimmen Telegraph Hill met de Coit Tower. Daarna naar de Italiaanse wijk North Beach voor overheerlijke cappuccino en pizza. Verder naar Lombard Street, Nob Hill, Russian Hill en de Chinese wijk. Omdat SF op meerdere heuvels ligt heb je iedere keer weer een ander zicht op de stad en doe je al lopend de nodige conditie op.

Strand bij Crescent City

Bruine pelikaan

Dan en zijn motor home

Redwood National Park

Oude Ferry Building met daarchter de financiële wijk

Oakland Bay Bridge

Alcatraz

Gezicht op Fisherman's Wharf met daarachter de Italiaanse wijk

Cable car

Chinese wijk

Oregon

 

Crater Lake

Oregon

Na alle gezelligheid bij de Lommers familie gaan we maandagmorgen ‘en route’.  We rijden in zuidelijke richting door de ‘high desert’ -waar niet veel groeit- vanuit de staat Washington de staat Oregon in. Verder langs de Columbia rivier en daarna door immense graanvelden tot we in een klein plaatsje aankomen waar ze een eenvoudige camping hebben. ‘s Avonds maken we een wandeling langs de velden. Op de heuvels staan enorme windmolenparken. Een goede plek want als het waait gaat de wind vanaf de zee via het dal van de Columbia landinwaarts. Vandaag stond er een flinke wind die wij helaas tegen hadden. We zien de rimpelingen van de wind door het graan gaan, het lijken wel golven.
Dinsdag door naar Bend. We zien nu de witte bergtoppen van de ‘Three Sisters’ en ‘Mount Bachelor‘. Daar doen we wat boodschappen. Woensdag willen we een bezoek brengen aan het bezoekerscentrum van Lava Lands, maar dit blijkt op woensdag en donderdag gesloten, helaas!
Dan maar direct door naar Crater Lake Nationaal Park. Diverse mensen hadden ons aangeraden hier naartoe te gaan en daar kregen we geen spijt van. Het landschap verandert vanaf Bend in uitgestrekte bossen. De weg blijft maar stijgen tot we de eerste sneeuw zien. Schitterend, de zon schijnt, de lucht is strak blauw en crispy. Wat treffen we het. Zeker omdat de weerberichten de komende dagen regen (en sneeuw ) opgeven. En dan staan we oog in oog met het meer. De krater krijgt alleen water van smeltend ijs en regen en heeft daardoor een bijzondere kleur blauw. We rijden en lopen langs de rand en zetten onze stoeltjes op de sneeuw om van het zonnetje en het uitzicht te genieten. Wat een schitterende natuur. Daarna laten we ons met de camper naar beneden zakken tot we bij een camping in het bos komen. Hier willen we wel overnachten.
De volgende dag rijden we door naar Ashland, een plaats net boven de grens met Californië waar we het weekend willen blijven. Sinds 1930 wordt hier jaarlijks het Oregon Shakespeare Festival gehouden dat 9 maanden duurt…. Op dit moment onder andere ‘Henry V’ en ‘As you like it’.
Vorig jaar hebben we met Eline’s gezin in Engeland ‘Macbeth’ gezien, opgevoerd in een park dicht bij hen. Het was toen prachtig weer en de eerste keer dat we zoiets meemaakten. Dat is voor ons ‘the real thing’. We vinden een camping bij Emigrant Lake. Het is heet. ‘s Avonds begint het te regenen en het houdt de hele vrijdag niet meer op. Een geschikte dag om te wassen, te internetten, te lezen en te relaxen. Zaterdag is het wat beter weer. ‘s Avonds gaan we uit eten bij de Mexicaan. Dezelfde keten als waar we vorige week met Lewie en Kathy, Lydia, Nicole en Stephanie zijn geweest. Dat was heel goed bevallen.

Graanvelden in Oregon

Columbia River

Crater Lake

In de sneeuw bij Crater Lake

Crater Lake

Crater Lake

Crater Lake

Crater Lake

Yakima

Groenland

Om 10.30 uur opstijgen in Amsterdam en na tien uur om 11.30 uur landen in Seattle? Dat kan omdat er een tijdsverschil is van maar liefst 9 uur. Dat heeft tot gevolg dat de maandag erg lang duurt en onze biologische klok aardig in de war raakt. We gaan niet normaal vroeg naar bed en kunnen ’s morgens niet meer slapen. Het voelt deze keer als thuiskomen. Amerika begint aardig vertrouwd te worden.

Dinsdag gaan we met een busje van Seattle naar Yakima, waar we worden opgehaald door Marie en Gene, familie van Arie. We maken kennis met twee dochters en vier kleinkinderen die ‘s avond langs komen voor dinner. 

Deze week blijven we in de buurt van Yakima. We laten de camper nakijken, tanken propaan en benzine, slaan proviand in, pakken de koffers uit en gaan langs bij diverse familieleden. Bij voorbeeld bij Larry die als aannemer bezig is met het bouwen van zijn grootste huis (500 m2 woonoppervlak met 5 badkamers, 3 garages enz enz). Men bouwt hier niet met stenen maar zet eerst een geraamte neer van hout. Dat wordt dan later verder afgewerkt aan de binnen- en de buitenkant.
Het huis ligt op een heel mooi plekje; op een heuvel tussen de kersenboomgaarden. Het is een bijzonder goed jaar; de bomen zitten vol kersen. Als de eigenaar vertelt dat we kersen mogen plukken laten we ons dat geen twee keer zeggen. Je waant je bijna in de tuin van Eden. Wat een overvloed. En lekker dat ze zijn….

Woensdag en donderdag staan we op een camping; Yakima Sportsman State Park. Wat een ruimte en groen om ons heen. Het is hier heerlijk weer, overdag een graad of 25. ‘s nachts koelt het flink af. Deze omgeving heeft een woestijnklimaat. Vrijdag gaan we naar John en Glenna Lommers voor dinner.

Op zaterdag rijden we naar Kennewick. We gebruiken de lunch bij Chuck en Pam in de tuin. Ingrid is onder de indruk van de trui die Pam net af heeft gekregen. Hier zie je op haar website haar prachtige creaties.We hebben dinner bij Lewie en Kathie en gaan zondag met hen naar de kerk.

We beginnen in ons ritme te komen. We krijgen ook nog iets mee van het EK. Niet erg bemoedigend voor Nederland helaas.

Yakima Sportsman State Park

Uitrusten van de reis

Larry's bouwproject

Dinner bij Marie en Gene

Dinner bij Glenna en John

Ruimte

Dinner bij Kathie en Lewie

Lunch in de tuin bij Pam en Chuck