Van Yosemite NP naar Grand Teton NP en Yellowstone NP

Klein Las Vegas

De temperaturen aan de oostkant van de Sierra Nevada zijn in die zin anders dat de nachten nu ook warm zijn. Het koelt hier veel minder af dan in Yosemite NP. Geen idee hoe dat komt. We zitten nog steeds flink hoog, dus dat kan het niet zijn. Gelukkig heeft de camping schaduw van bomen en staat er een flink windje dat voor verkoeling zorgt. We blijven tot een uur of twaalf op de camping en rijden dan, na nog even bij Mono Lake- een soort ’Dode Zee’ gekeken te hebben, naar Carson City.. Een mooie route op de grens tussen Californië en Nevada. De volgende morgen rijden we door de bergen van de Sierra Nevada naar Lake Tahoe, een meer dat op 1800 meter hoogte ligt. We parkeren de RV bij een golfbaan, pakken de stoeltjes en installeren ons onder de bomen op ‘King’s Beach’. Heerlijk een dagje ontspannen. We duiken zelfs het, toch best nog wel koude, water in. Aan het eind van de middag rijden we door naar Reno, een miniatuur Las Vegas, waar we overnachten.

Donderdag beginnen we dan aan onze tocht door het ‘Great Basin’, de weg waarlangs vroeger duizenden pioniers trokken op weg naar het onbekende land in de hoop daar het geluk te vinden. Als wij door de hitte van de woestijn trekken zitten we in een comfortabele auto met airco. Zij moesten het doen met huifkarren, die heel wat minder snel en comfortabel waren. En dan hebben we het nog niet over de gevaren onderweg.  Bijna 500 kilometer door kale eindeloze bergachtige gebieden, vrijwel onbewoond en ongecultiveerd. We zien een bord ’prison area; hitch hiking prohibited’. Het is maar dat je het weet!
Vlak voor Elko, de plaats waar we overnachten, worden we gepasseerd door heel wat pickup trucks met vlaggetjes achterop. Het blijken auto’s van voormannen van de mijnen te zijn, zo wordt ons verteld. We spreken ook een jongen van 25 in de mijnen werkt. Ze delven hier goud, zilver en koper. Het verdient goed, zegt hij. Het is meer dan 100 graden Fahrenheit/ zo’n 40 graden Celsius. Heet. Gelukkig raakt het bewolkt. ‘s Avonds begint het te stormen. We liggen te schudden in ons bed en verplaatsten de camper zo dat we ‘met de kont in de wind’ staan. Dat helpt. Vrijdag leggen we het 2e deel van de route door de ’Great Basin’ af. Het is bewolkt, het regent zelfs een beetje en met maar 26 graden Celsius, voelt het bijna fris. We zijn blij als we eindelijk weer een ‘huisje, boompje, beestje’ zien. We rijden Nevada uit en Idaho binnen. Het is hier een uur later (Mountain Time). Zaterdag is een regenachtige dag met een flinke onweersbui. Arie gooit een hengeltje uit in de Snake River. Zondag rijden we langs een school, waar we auto’s en mensen zien. Om elf uur wordt er een kerkdienst gehouden. We komen er uiteindelijk achter dat we zijn beland bij ‘the Exclusive Brethren’ die hier uit de wijde omgeving voor een speciale bijeenkomst, lunch en vergadering bij elkaar zijn gekomen. Veel jonge gezinnen met kinderen. Een bijzondere ervaring.
Daarna ontspanning, wederom bij de Snake River, maar een bijtje (van een vis), ho maar.
Vandaag rijden we naar Jackson, een van de toegangspoorten tot Grand Teton NP en Yellowstone NP.

Lake Tahoe. King's Beach

Mono Lake met tufa's

De Grote Oversteek. Great Basin

Casino in Reno

In the middle of nowhere

In the middle of nowhere

Yosemite National Park

Reuzensequoia. Zoek Ingrid

Dinsdagmorgen nemen we afscheid van Dan. We gaan daarna eerst flink inslaan, want in een Nationaal Park is het lastig boodschappen doen. We hebben geen haast. We willen niet te vroeg op een overnachtingsplaats aankomen. Dit omdat we op internet hebben gezien dat het in het gebied tussen San Francisco en Yosemite ruim boven de dertig graden is. Het gaat door een kaal landschap, vervolgens door een groot agrarisch gebied met fruitbomen, wijngaarden en amandelbomen. Hier verbouwen ze dus de grondstof voor de overheerlijke amandelspijs en marsepein.Daarna begint er wat meer bos te komen. Maar het is inderdaad erg heet.
De volgende dag vroeg op. We hebben niet gereserveerd ( we willen liever flexibel zijn), Yosemite is een erg populair park en vandaag is het 4 juli, Independence Day. Voor veel campings moet je reserveren, een paar gaan volgens het principe: ‘wie het eerst komt, het eerst maalt‘. En daar moeten wij het dus van hebben. Maar helemaal gerust zijn we er niet op. De afstand blijkt langer dan we dachten. Als we bij het park aankomen is het 10 uur. Bij de campinginformatie doen ze erg hun best, er wordt naar diverse campings gebeld. We knijpen hem wel een beetje. Gelukkig blijkt er op Bridalveil Creek Campground plaats te zijn. Onze naam wordt doorgegeven. Ook in het park blijken de afstanden groot. Na een keer verkeerd gereden te zijn, komen we uiteindelijk aan op de camping die op meer dan 6000 feet hoogte ligt (2000 meter). Het is prachtig weer, en door de hoogte zijn de temperaturen aangenaam. Overdag een graad of 25, ‘s nachts daalt het kwik naar een graad of 5. We besluiten de camper en onszelf de rest van de dag rust te geven. Het is inmiddels 12 uur. Wat zijn we blij met onze plek in het park. We hopen hier tot maandagmorgen te blijven.
Donderdag zijn we van plan naar Glacier Point te rijden. Echter, als we een mijl of 5 onderweg zijn krijgen we sterk de indruk dat we in plaats van bergop, bergaf rijden. We besluiten maar door te rijden en te zien waar we uitkomen. Keren gaat toch niet. Het blijkt inderdaad het dal te zijn. Ook goed, we gaan dumpen, water innemen, langs het Visitor Center, de email checken en het dal op de fiets verkennen. Vrijdag rijden we dan wel naar Glacier Point. Maar eerst stoppen we bij Sentinel Trailhead om een wandeling naar Sentinel Dome te maken. Mocht je ooit naar Yosemite gaan dan willen we je deze wandeling van harte aanbevelen. Je loopt namelijk niet alleen naar, maar ook op de top van de Dome. Daar sta je op het hoogste punt in de omgeving en kan je 360 graden om je heen kijken. Schitterend. Daarna naar Glacier Point met uitzicht op de Half Dome, het dal en de toppen van de Sierra Nevada.We zien zelfs de bootjes op de Merced rivier. We hoeven niet ver te rijden; Bridalveil Campground ligt er maar een mijl of 8 vandaan

Zaterdag blijven we op de camping. Het is weer prachtig weer en we vermaken ons met een wandeling over de camping, lezen en hout sprokkelen (Arie) voor een kampvuur/ barbecue. Na nog een rustige (zon)dag gaan we maandag weer op weg. De huisaccu's worden door het rijden opgeladen en na 2 dagen stilstaan zijn ze leeg. We doen de trail naar de Tuolumne Grove met reuzensequoia's. Ze zijn dan wel minder hoog dan de redwoods, maar hebben meer volume. Ook deze bomen worden beschermd. We lopen over de oude weg naar beneden. Het is heet, maar we lopen in de schaduw. Goed te doen. Omhoog is heel wat inspannender. We rijden verder over de Tioga Pass, langs meren, prachtige rotsformaties en Tuolumne Meadows, de grootste subalpiene weide van de Sierra Nevada.  Olmsted Point is een uitkijkpunt vernoemd naar Olmsted, de man die Central Park in New York ontworpen heeft en pionier op het gebied van natuurbescherming in de US. We willen overnachten op Tuolumne Meadows Campground, maar als blijkt dat er - in tegenstelling tot onze info- geen wasserette en geen internet is, rijden we door naar Lee Vining. Daar overnachten we op een camping waar ze beide wel hebben.

Gezicht vanaf Sentinel Dome

Sentinel Dome

Half Dome met Vernal Falls

Half Dome vanaf Olmsted Point

Dit is kamperen

Ruime plek in Bridalveil Campground

Merced River

Yosemite Valley

Gezicht  vanaf Tiogapas

9.945 feet equals 3030 meters

San Francisco

Zondag gaan we naar de Community Bible Church. Een voormalige liquorstorage op een legerbasis van de marine die niet meer in gebruik is. Als we om half elf binnen komen zijn de leadsingers aan het oefenen.  De pastor en zijn vrouw heten ons van harte welkom. Zij zijn hier een jaar of tien geleden een gemeente begonnen. Om half twaalf beginnen we en er komen nog een paar mensen binnen. Totaal zijn we met een stuk of 25, een veelkleurig gezelschap.

Zondagmiddag doen we het rustig aan: we genieten van de vergezichten op de baai, de binnenkomende schepen in de haven van Oakland. Op de punt van het eiland heeft de Amerikaanse marine nog een paar havens in gebruik. Er liggen indrukwekkende bevoorradingsschepen en ook valt  hier de USS Hornet te bewonderen, Dit vliegdekschip werd in de Tweede Wereldoorlog in gebruik genomen. Ze diende in de Koreaanse Oorlog, de Vietnam Oorlog en speelde ook een rol in het Apollo programma toen astronauten terugkeerden van de maan.

Op maandag gaan we weer naar San Francisco. We willen wel eens weten hoe San Francisco voelt op de fiets. Het is een groene stad en ze promoten de fiets.. Dus steken we eerst weer met de ferry vanuit Oakland over naar Pier 41, dus bij Fisherman’s Wharf, en peddelen we met een rustig gangetje naar de Golden Gate Bridge. Vaak ligt deze brug gehuld in mist., zoals afgelopen zaterdag en gisteren. Vandaag hebben we geluk: een stralende dag. We fietsen de  2737,4 meter naar Marin County en weer terug. Cool. Vanaf Golden Gate benaderen we de stad vervolgens via het landschappelijke Presidio en het Golden Gate Park. Het zijn flinke afstanden en het is stijgen en dalen. Na de Panhandle maken we dankbaar gebruik van het nieuwe fietsnetwerk, de Wiggle, om via Market Street - de enige diagonale straat van de stad, de rest ligt in het bekende rechthoekige patroon - bij de City Hall en het Civic Center te komen. Dan is het in een klap terug naar de kade, nu de Ferry Building, waar de boot al op ons ligt te wachten. We zijn moe en voldaan.

USS Hornet

San Francisco, financieel district

Gezicht op San Francisco vanaf Golden Gate Bridge

Golden Gate Bridge

Precies in het midden

Strak blauw en nu geen mist

Cruise Terminal San Francisco

Voor de oversteek

Californië van Redwoods tot San Francisco

Avenue of the Giants

Na een aantal dagen rust hebben we zin om te vertrekken. We rijden richting kust en passeren de grens met Californië. Hier worden we gecontroleerd; dat is nog nooit gebeurd bij het passeren van een stateborder. Van vorig jaar weten we nog hoe streng ze kunnen zijn en we hebben die middag net flink wat fruit ingeslagen. De inspecteur wil zelfs de camper in om het citrusfruit te bekijken. Dat blijkt uit Amerika te komen en zo loopt het gelukkig met een sisser af.
Het begint weer te regenen. Ook als we op een camping in het bos zijn aangekomen blijft het regenen.
Als we de volgende dag wakker worden zien we wat blauwe lucht en komt de zon voorzichtig door. Gelukkig, want vandaag gaat de tocht door het Redwood National Park. Hoe dichter we bij de kust komen hoe blauwer de lucht wordt. Bij Crescent City maken we eerst een strandwandeling. We genieten van de lichaamsbeweging, de zon, het uitzicht en zien bruine pelikanen en zeeleeuwen die lui in het zonnetje liggen.
Daarna verder over de kustweg  door de Redwood bossen. Wat voel je je klein en nietig tussen deze oude woudreuzen van meer dan 100 meter hoog die 2000 jaar oud kunnen worden. Helaas is er nog maar 5% over van de oorspronkelijke bossen, de rest is gekapt.  Het is trouwens knap lastig ze op de foto te krijgen.
Woensdag verder naar het zuiden over de ‘Avenue of the Giants’, nog meer redwoods! En weer is het mooi weer. We maken een wandeling door het bos en zijn onder de indruk van de serene, je zou bijna zeggen gewijde sfeer: een ‘levende kathedraal’ die al eeuwen bestaat.

’Chandelier Tree’, een redwood waar je met een personenauto doorheen kunt rijden willen we ook wel even zien. Het blijkt passen en meten om er zonder ‘kleerscheuren’ doorheen te komen, maar het lukt. We wagen ons er maar niet aan met de camper ….
De donderdag gebruiken we om de nodige mijlen af te leggen om zodoende vrijdag niet te laat in San Francisco aan te komen  We rijden door een afwisselend ‘Toscane’- achtig landschap met wijngaarden zover het oog reikt; wine country. De temperaturen lopen hier, zo’n 1350 kilometer ten zuiden van Seattle, waar we de reis begonnen, aardig op.

Vrijdag zijn we bijtijds in San Francisco of beter gezegd: Oakland. Dit ligt aan de overkant van de baai. We hebben hier een plekje op een terrein bij een ‘gastheer’ met wie we via de site ‘Boondockers welcome’ vanuit Nederland contact hebben gelegd. We staan hier veilig, hebben stroom, water en internet en kunnen met de ferry naar San Francisco. We worden hartelijk ontvangen door Dan die zelf in een camper op het terrein woont. (vergelijk het met coachsurfen maar dan met campers) We gaan ‘s middags bij het water kijken en zien de skyline van San Francisco liggen, in de wolken.

Zaterdag gaan we met de ferry naar de overkant. De tocht op zich is al een belevenis met uitzicht op SF, de Bay Bridge, Alcatraz, de Golden Gate Bridge, schepen enz. De zon komt door en we beklimmen Telegraph Hill met de Coit Tower. Daarna naar de Italiaanse wijk North Beach voor overheerlijke cappuccino en pizza. Verder naar Lombard Street, Nob Hill, Russian Hill en de Chinese wijk. Omdat SF op meerdere heuvels ligt heb je iedere keer weer een ander zicht op de stad en doe je al lopend de nodige conditie op.

Strand bij Crescent City

Bruine pelikaan

Dan en zijn motor home

Redwood National Park

Oude Ferry Building met daarchter de financiële wijk

Oakland Bay Bridge

Alcatraz

Gezicht op Fisherman's Wharf met daarachter de Italiaanse wijk

Cable car

Chinese wijk

Oregon

 

Crater Lake

Oregon

Na alle gezelligheid bij de Lommers familie gaan we maandagmorgen ‘en route’.  We rijden in zuidelijke richting door de ‘high desert’ -waar niet veel groeit- vanuit de staat Washington de staat Oregon in. Verder langs de Columbia rivier en daarna door immense graanvelden tot we in een klein plaatsje aankomen waar ze een eenvoudige camping hebben. ‘s Avonds maken we een wandeling langs de velden. Op de heuvels staan enorme windmolenparken. Een goede plek want als het waait gaat de wind vanaf de zee via het dal van de Columbia landinwaarts. Vandaag stond er een flinke wind die wij helaas tegen hadden. We zien de rimpelingen van de wind door het graan gaan, het lijken wel golven.
Dinsdag door naar Bend. We zien nu de witte bergtoppen van de ‘Three Sisters’ en ‘Mount Bachelor‘. Daar doen we wat boodschappen. Woensdag willen we een bezoek brengen aan het bezoekerscentrum van Lava Lands, maar dit blijkt op woensdag en donderdag gesloten, helaas!
Dan maar direct door naar Crater Lake Nationaal Park. Diverse mensen hadden ons aangeraden hier naartoe te gaan en daar kregen we geen spijt van. Het landschap verandert vanaf Bend in uitgestrekte bossen. De weg blijft maar stijgen tot we de eerste sneeuw zien. Schitterend, de zon schijnt, de lucht is strak blauw en crispy. Wat treffen we het. Zeker omdat de weerberichten de komende dagen regen (en sneeuw ) opgeven. En dan staan we oog in oog met het meer. De krater krijgt alleen water van smeltend ijs en regen en heeft daardoor een bijzondere kleur blauw. We rijden en lopen langs de rand en zetten onze stoeltjes op de sneeuw om van het zonnetje en het uitzicht te genieten. Wat een schitterende natuur. Daarna laten we ons met de camper naar beneden zakken tot we bij een camping in het bos komen. Hier willen we wel overnachten.
De volgende dag rijden we door naar Ashland, een plaats net boven de grens met Californië waar we het weekend willen blijven. Sinds 1930 wordt hier jaarlijks het Oregon Shakespeare Festival gehouden dat 9 maanden duurt…. Op dit moment onder andere ‘Henry V’ en ‘As you like it’.
Vorig jaar hebben we met Eline’s gezin in Engeland ‘Macbeth’ gezien, opgevoerd in een park dicht bij hen. Het was toen prachtig weer en de eerste keer dat we zoiets meemaakten. Dat is voor ons ‘the real thing’. We vinden een camping bij Emigrant Lake. Het is heet. ‘s Avonds begint het te regenen en het houdt de hele vrijdag niet meer op. Een geschikte dag om te wassen, te internetten, te lezen en te relaxen. Zaterdag is het wat beter weer. ‘s Avonds gaan we uit eten bij de Mexicaan. Dezelfde keten als waar we vorige week met Lewie en Kathy, Lydia, Nicole en Stephanie zijn geweest. Dat was heel goed bevallen.

Graanvelden in Oregon

Columbia River

Crater Lake

In de sneeuw bij Crater Lake

Crater Lake

Crater Lake

Crater Lake

Crater Lake

Yakima

Groenland

Om 10.30 uur opstijgen in Amsterdam en na tien uur om 11.30 uur landen in Seattle? Dat kan omdat er een tijdsverschil is van maar liefst 9 uur. Dat heeft tot gevolg dat de maandag erg lang duurt en onze biologische klok aardig in de war raakt. We gaan niet normaal vroeg naar bed en kunnen ’s morgens niet meer slapen. Het voelt deze keer als thuiskomen. Amerika begint aardig vertrouwd te worden.

Dinsdag gaan we met een busje van Seattle naar Yakima, waar we worden opgehaald door Marie en Gene, familie van Arie. We maken kennis met twee dochters en vier kleinkinderen die ‘s avond langs komen voor dinner. 

Deze week blijven we in de buurt van Yakima. We laten de camper nakijken, tanken propaan en benzine, slaan proviand in, pakken de koffers uit en gaan langs bij diverse familieleden. Bij voorbeeld bij Larry die als aannemer bezig is met het bouwen van zijn grootste huis (500 m2 woonoppervlak met 5 badkamers, 3 garages enz enz). Men bouwt hier niet met stenen maar zet eerst een geraamte neer van hout. Dat wordt dan later verder afgewerkt aan de binnen- en de buitenkant.
Het huis ligt op een heel mooi plekje; op een heuvel tussen de kersenboomgaarden. Het is een bijzonder goed jaar; de bomen zitten vol kersen. Als de eigenaar vertelt dat we kersen mogen plukken laten we ons dat geen twee keer zeggen. Je waant je bijna in de tuin van Eden. Wat een overvloed. En lekker dat ze zijn….

Woensdag en donderdag staan we op een camping; Yakima Sportsman State Park. Wat een ruimte en groen om ons heen. Het is hier heerlijk weer, overdag een graad of 25. ‘s nachts koelt het flink af. Deze omgeving heeft een woestijnklimaat. Vrijdag gaan we naar John en Glenna Lommers voor dinner.

Op zaterdag rijden we naar Kennewick. We gebruiken de lunch bij Chuck en Pam in de tuin. Ingrid is onder de indruk van de trui die Pam net af heeft gekregen. Hier zie je op haar website haar prachtige creaties.We hebben dinner bij Lewie en Kathie en gaan zondag met hen naar de kerk.

We beginnen in ons ritme te komen. We krijgen ook nog iets mee van het EK. Niet erg bemoedigend voor Nederland helaas.

Yakima Sportsman State Park

Uitrusten van de reis

Larry's bouwproject

Dinner bij Marie en Gene

Dinner bij Glenna en John

Ruimte

Dinner bij Kathie en Lewie

Lunch in de tuin bij Pam en Chuck